Planeta Mepli 6/2026, strona 45
Spółka ZOO — recenzja gry ekonomicznej Coconut Salad
Zostań mistrzem zwierzęcej ekonomii
„Bo czy uroczy lisek może być bezwzględnym spekulantem? No dobra… lisek może i akurat tak, ale czy na przykład taka słodka krówka mogłaby manipulować rynkiem? Otóż tak. Mogłaby. I to często z uśmiechem na pyszczku”. Spółka ZOO to projekt Mateusza Kiszły, który za fasadą przyjaznych zwierzątek ukrył – jak pisze recenzent – „drapieżny kapitalizm w najczystszej postaci”.
Tytuł jest dla 1–5 graczy, sugerowany wiek 10+, a pudełko podaje czas od niecałej godziny do półtorej – tu recenzent koryguje wydawcę, bo górny limit może wynieść znacznie więcej. Rozgrywka toczy się przez pięć rund, każda podzielona na fazę akcji i fazę rynku. W pierwszej handluje się udziałami lub owocami, lobbuje i spekuluje, w drugiej sprawdza się, „po czyjej stronie stoi los… no i kto lepiej zwęszył rynkową okazję”.
Najciekawsze mechaniki mają wyraźnie brudne intencje. Lobbowanie to ingerencja w talię spółek. Intrygi pozwalają wygryźć innego gracza z konkretnej owocowej spółki, „dzięki czemu można potem bez skrupułów zająć jego miejsce”. Recenzent podkreśla walor edukacyjny: gra „w sposób doskonały uczy, jak działa mechanizm popytu i podaży, czym jest dywersyfikacja portfela inwestycyjnego”.
Zastrzeżenia są konkretne: plansze są duże i „wymagają posiadania naprawdę dużego stołu”, kart jest znacznie więcej niż w typowej grze, a ogrom tekstu może być niewygodny dla nowych graczy. Adam Ponikiewski radzi kupić dodatek od razu, bo „znacząco zwiększa regrywalność”. Wniosek: „jeden z najciekawszych polskich debiutów ostatnich lat”.
- Spółka ZOO recenzja
- Coconut Salad
- Mateusz Kiszła
- gra ekonomiczna dla 1-5 graczy
- spekulacja i lobbowanie