Planeta Mepli 6/2026, strona 57
Kolorowy potwór — recenzja gry Galakta o emocjach
Zrób porządek w emocjach
Wszystko zaczęło się od przepięknie ilustrowanej książeczki dla dzieci Anny Llenas. Tytułowy kolorowy potwór nie wie, co się z nim dzieje, bo wszystkie emocje mu się poplątały – a dziewczynka pomaga mu je uporządkować, wkładając do odpowiednich słoiczków. Dzięki wydawnictwu Galakta najmłodsi mogą spotkać bohatera także przy planszy, a grę zilustrowała sama Anna Llenas. Pudełko podaje 2–5 graczy, 20 minut i wiek 3+.
Wykonanie jest minimalistyczne i pomysłowe: duże drewniane pionki, pięć znaczników emocji i osiem słoików „z naprawdę grubej tektury”. Recenzentce najbardziej podoba się wykorzystanie pudełka: jego spód służy jako plansza, a wieczko jako półka na słoiki. Kostka też nie jest standardowa – można na niej wyrzucić „1”, „2”, „zawijasa” albo „dziewczynkę”.
W swojej turze rzucacie kostką i albo przesuwacie potwora, albo przenosicie dziewczynkę na pole z potworem. Gdy potwór stanie na polu ze znacznikiem, gracz opowiada innym, co wywołuje w nim daną emocję – jeśli zakończył ruch na czarnym polu strachu, mówi o tym, czego się boi. Potem odwraca wybrany słoiczek i jeśli kolor się zgadza, umieszcza w nim znacznik.
Na tym opiera się cała trudność, bo gra „sprytnie wykorzystuje elementy memory”. Odkrycie trzech słoików z pomieszanymi emocjami oznacza przegraną: „Kolorowy potwór jest zagubiony i kładzie się do łóżka”. Magdalena Solarz podkreśla, że dzięki formie kooperacyjnej w rozgrywce mogą uczestniczyć nawet trzylatki, a gra jest „idealnym narzędziem terapeutycznym”. W instrukcji zadbano też o rodziców: na końcu są wskazówki do rozmowy z dzieckiem.
- Kolorowy potwór gra recenzja
- wydawnictwo Galakta
- Anna Llenas
- gra kooperacyjna dla dzieci 3+
- gra o emocjach