Zza kulis korekty — komentarze redakcji w screenach

Za każdą stroną magazynu kryje się coś więcej niż gotowy tekst i ładny skład. To także dziesiątki komentarzy, poprawek, żartów, dyskusji i spontanicznych reakcji, które pojawiają się podczas pracy nad kolejnymi numerami. Część z nich dotyczy przecinków, stylistyki czy zasad językowych – a część wymyka się wszelkim redakcyjnym schematom. Właśnie te trafiły do rocznicowej mozaiki, oznaczonej na stronie jako część pierwsza.

Materiał ma formę kolekcji screenów prosto z materiałów roboczych – wycinków komentarzy z plików, w których teksty krążą między autorami a korektorami. Znajdziecie tu więc klasyczne pytania warsztatowe: czy miało być „martwy i szczerze mówiąc, niekompetentny”, czy „Ucieczka” pisze się dużą czy małą literą, oraz notkę, że „w tym zdaniu coś się urwało”. Katarzyna Kukla rozstrzyga spór o formę: „Mnie »na ucho« bardziej pasuje w ręką, ale obie formy są poprawne, zatem pozostawiam Ci wybór”.

Ciekawsze są jednak te komentarze, w których korekta zamienia się w rozmowę o samych grach. Ktoś dopytuje przy recenzji Alchemików, czy chodzi o to, że można zbankrutować albo nic nie sprzedać i przegrać rozgrywkę. Ktoś inny rzuca off-top: „chciałabym to przeżyć na sesji :D”, na co Adam Ponikiewski odpowiada: „Wątpię, że ktoś w pełnej zbroi przeżyje rażenie piorunem”. Monika Jóźwiak-Bociąg przyznaje: „Ale ja bym się wkurzała podczas rozgrywki xD”, a Katarzyna Kukla kwituje: „To cały urok tej gry xD”. W mozaice pojawiają się też Magdalena Kłodowska, Monika Stachniuk, Marta Choińska-Młynarczyk i Adrian Gawin.

To najbardziej „od kuchni” materiał w całym numerze i celowo nie ma w nim żadnego morału. Redakcja pokazuje po prostu fragment tego, czego na co dzień nie widać: że nawet przy poprawianiu przecinków można dobrze się bawić, że burza mózgów wygląda jak seria dopisków na marginesie i że tekst, który czyta się płynnie, przeszedł wcześniej przez kilka par oczu. Planszówkowo-redakcyjny backstage w najczystszej postaci – a skoro materiał opisano jako część pierwszą, można zakładać, że zebranego materiału jest znacznie więcej niż jedna strona.