Planeta Mepli 6/2026, strona 38
Ptasie rewiry — recenzja gry IUVI Games
Walka o miejscówkę
Z pozoru wszystko wygląda niewinnie: gospodarstwo, drzewa, gniazda, karmnik, kolorowe ptaszki. „A potem ktoś dokłada naszego ptaka w miejsce, w którym kompletnie go nie chcemy, lis zaczyna mieszać w układzie sił (…) a spokojna okolica zmienia się w ptasią wersję walki o miejsce parkingowe pod blokiem”. Gra jest dla 2–5 osób, partia trwa około 45–60 minut, wiek 14+.
Sercem rozgrywki jest kontrola obszarów, ale z jednym sprytnym haczykiem: nie zawsze dokłada się własne ptaki. Na początku rundy część stada trafia do worka migracji, a potem każdy dobiera z niego dwa losowe ptaki i bierze dwa własne. W efekcie ma się do umieszczenia czterech „pierzastych delikwentów”, z których dwa mogą należeć do przeciwników – i wtedy trzeba zdecydować, gdzie je posłać, żeby nie dać rywalowi zbyt wiele.
Punktacja jest ciekawsza, niż się wydaje. Na wielu kafelkach nagradzany jest nie tylko gracz z największą liczbą ptaków, lecz także drugi i trzeci, a czasem bardziej opłaca się wejść na „gorszą” pozycję. Do tego dochodzą remisy, stworzenia przesuwające ptaki, fontanna oraz pioruny pojawiające się dopiero w końcówce.
Wykonanie robi świetne wrażenie: grube kafelki, solidne figurki, ciepłe ilustracje, które „nie są infantylne”, oraz ptaszarnia realnie przyspieszająca przygotowanie. Katarzyna Kukla nie ukrywa, dla kogo ta gra nie jest: dla osób, które źle znoszą losowość albo oczekują pełnej kontroli. Podsumowanie nie zostawia złudzeń: „To nie jest spokojna planszówka o ptaszkach, tylko raczej elegancko opakowana walka o rewiry, w której pióra lecą”.
- Ptasie rewiry recenzja
- IUVI Games
- kontrola obszarów
- gra dla 2-5 graczy
- gra na 45-60 minut