Planeta Mepli 5/2025, strona 32
Panda Spin — recenzja karcianki wydawnictwa Muduko
I sztuka planowania
„W chińskim zodiaku panda nie ma swojego miejsca. A szkoda – bo gdyby miała, symbolizowałaby spokój w działaniu i siłę cierpliwości.” Od tej myśli Marcin Adamczyk zaczyna recenzję Panda Spin, karcianki Muduko dla 2–5 osób, na około 25 minut, od 14 lat – „gry, w której siła leży nie w szybkim działaniu, lecz w umiejętności wyczekiwania. Tu wygrana często rodzi się z… przegranej.”
Gra przyciąga oprawą: ilustracje zwierząt w orientalnym stylu, a rewersy to „graficzny majstersztyk” z delikatnie połyskującymi elementami. Pod ładną szatą kryją się dwie mechaniki: trick-taking oraz flipowanie – odwracanie kart na drugą stronę, by zwiększać ich siłę. W Panda Spin ten zabieg nazywa się „obrotem pandy” i od niego pochodzi tytuł.
Celem jest pozbycie się kart z ręki i zebranie co najmniej 15 znaczników bambusa. Każdy startuje z dwunastoma kartami Zwierząt podzielonymi na obszar biały i niebieski. W turze wykłada się kombinację – Singiel, zestaw, sekwens, formację lub bombę – a kolejni gracze decydują, czy przebić, czy spasować. I tu jest sedno: kto spasuje po wyłożeniu kart białą stroną, może je odwrócić na niebieską i zabrać z powrotem na rękę, zyskując wyższe wartości. Osobno działają karty Żywiołów, które przebijają wszystko poza bombą.
Autor nie ukrywa, że wejście jest wymagające: „Pierwsze partie w Panda Spin to etap nauki. Na starcie gracze nie wiedzą, kiedy zaryzykować, a kiedy spasować”. Do minusów trafiają cienkie karty, mało czytelne ikony i to, że gra lepiej działa w większym gronie. Rekomendacja jest jednak jasna: „Panda Spin to tytuł dla tych, którzy lubią, gdy pozornie prosta gra odsłania drugie dno.”
- Panda Spin recenzja
- Muduko
- trick-taking i flipowanie kart
- gra dla 2-5 graczy
- Carl Chudyk