Planeta Mepli 5/2025, strona 40
Herbaciany Ogród — recenzja eurogry wydawnictwa Albi
W dolinie rzeki Jangcy
„Wyobraźcie sobie wczesny poranek w górzystym regionie południowych Chin. Mgła jeszcze leniwie spowija wzgórza, a promienie słońca zaczynają się przebijać przez zielone liście młodych krzewów herbacianych.” Tak Marcin Adamczyk otwiera recenzję Herbacianego Ogrodu – gry dla 2–4 osób, na 90 minut, od 12 lat, w której wcielacie się we właścicieli plantacji dbających nie tylko o plony, ale i o uznanie cesarza.
Mechanicznie to typowa gra ekonomiczna: budowanie talii, zarządzanie zasobami i umieszczanie robotników. Rozgrywka trwa pięć rund, a w każdej gracz rozgrywa maksymalnie cztery tury – trzy pierwsze są darmowe, czwarta wymaga opłaty w liściach herbaty. W turze wybiera się jedną z pięciu akcji głównych – założenie ogrodu, zakup karty akcji, sprzedaż herbaty karawanie, fermentację albo dodatkowy zbiór – a każda wymaga zagrania kart wyznaczających jej siłę. Do tego dochodzi akcja poboczna, wykonywana tylko z wierzchniej karty układu: „często konieczne będzie zarówno popłynięcie statkiem, jak i produkcja filiżanek, dlatego kolejność zagrywania kart jest kluczowa”.
Wrażenia są bardzo dobre: „nie ma jednej drogi do zwycięstwa”, a losowo wykładane karawany i karty akcji sprawiają, że każda partia wygląda inaczej. Autor docenia drobiazg, który zmienia planowanie – kart pozostałych na ręce nie trzeba odrzucać na koniec rundy.
Krytyka jest równie konkretna. W duecie „negatywna interakcja praktycznie zanika”, a przy czteroosobowym składzie pojawia się paraliż decyzyjny i wyraźny downtime. Pola herbaciane na planszy „wyglądają dość monotonnie i mogłyby być bardziej urozmaicone”, choć duży plus należy się za przejrzyste symbole i wypraskę. Podsumowanie: „tytuł jest rozbudowany pod względem dostępnych akcji, ale już po jednej partii wszystko staje się jasne”.
- Herbaciany Ogród recenzja
- Albi
- worker placement i deck-building
- gra dla 2-4 graczy
- dodatek Pu-erh