Planeta Mepli 5/2025, strona 25
Altay: Świt Cywilizacji — recenzja gry wydawnictwa Galakta
Piękne, ale czy grywalne?
„Nowa gra o budowaniu cywilizacji od wydawnictwa Galakta kusi klimatem i oprawą graficzną, ale czy za efektownym wyglądem kryje się równie satysfakcjonująca mechanika?” Paweł Podgórski sprawdza to na Altay: Świt Cywilizacji – tytule dla 2–4 osób, na 45–90 minut, od 14 lat, dostępnym za około 150 złotych. Wniosek o wykonaniu jest jednoznaczny: „stosunek jakości produktu do jego ceny wypada wyjątkowo korzystnie”.
Rdzeń gry to budowanie talii połączone z walką o kontrolę nad terenami i zarządzaniem pięcioma zasobami: kamieniem, metalem, drewnem, wiedzą i kulturą. Każda z czterech frakcji zaczyna z nieco inną talią, co daje subtelną asymetrię. Jest jedna zasada, która porządkuje całe planowanie: po wykonaniu akcji niewykorzystane zasoby przepadają, chyba że mamy zagraną kartę magazynu, pozwalającą przechować maksymalnie dwa surowce. „To sprawia, że zdobycie najmocniejszych kart nie należy do najłatwiejszych zadań.”
Interakcja jest umiarkowana – są konflikty o płytki i okazjonalne potyczki, ale to nie tytuł pełen negatywnej interakcji. Liczba graczy ma znaczenie: „w duecie gra staje się bardziej przewidywalna”, a pełnię charakteru pokazuje przy czterech osobach. Instrukcja jest klarowna, a autor jest przekonany, że „już po jednej, maksymalnie dwóch rundach, gracze będą wiedzieli, co robić”.
Recenzja nie ucieka od zastrzeżeń. Altay „nie jest absolutnie innowacyjnym tytułem”, walki mogłyby być bardziej taktyczne, a najmocniejszy zarzut brzmi: „stosunkowo mało gry cywilizacyjnej w grze cywilizacyjnej”. Mimo tego werdykt jest ciepły: to „jedno z największych pozytywnych zaskoczeń ostatnich miesięcy” i lżejszy kuzyn Tyrants of the Underdark.
- Altay Świt Cywilizacji recenzja
- Galakta
- deck-building i kontrola obszaru
- gra dla 2-4 graczy
- Paweł Podgórski