Planeta Mepli 2/2026, strona 38
Skull King — recenzja pirackiej karcianki na lewy
Na pirackim kursie
„Gdy zapada zmrok nad karaibską zatoką, a fale obijają się o omszałe burty statku, wiadomo jedno: to idealny moment, by na stole pojawił się Skull King – karciana gra o piratach, w której blef ma klingę ostrzejszą niż szabla kapitana.” Marcin Adamczyk recenzuje karciankę dla 2–6 osób na około 30 minut, w której „każdy gracz to wilk morski, który musi przewidzieć, ile lew wygra”.
Na pierwszy rzut oka to klasyczne trick-taking, ale talia pełna syren, kapitanów i piratów szybko wyprowadza z błędu. Rozgrywka toczy się w dziesięciu rundach: najpierw macie jedną kartę, potem dwie, aż do dziesięciu, a przed pierwszym zagraniem każdy deklaruje, ile lew zamierza zgarnąć. „Czy to jest runda, w której wygram jedną małą lewę… czy może spróbuję zdobyć trzy i zginąć z honorem?” Deklaracja zera bywa najlepszym zagraniem w rozdaniu.
Hierarchia kart jest połową zabawy. Karty Ucieczki przegrywają ze wszystkim; Piraci biją karty numerowane; Przebiegła Tygrysica musi zostać zadeklarowana jako Pirat albo Ucieczka; Syreny pokonują numery i przegrywają z Piratami, ale gdy w jednej lewie spotkają się Pirat, Skull King i Syrena – zawsze wygrywa Syrena. Punktacja jest równie konkretna: +20 za każdą lewę przy poprawnym typowaniu, -10 za każdą lewę różnicy przy pomyłce.
Osobny rozdział należy do wariantu dwuosobowego, w którym dosiada się duch Graybearda – „stary, zrzędliwy korsarz, który w życiu był marnym strategiem, a po śmierci nie stał się wcale mądrzejszy”. Na plus: klimat, szybka rozgrywka i fantastyczne momenty blefu; na minus losowość, która „potrafi wywrócić plan do góry nogami”, oraz trudny system liczenia punktów.
- Skull King recenzja
- karcianka o piratach
- gra na lewy i blef
- gra dla 2-6 graczy
- gra na 30 minut