Przy weselnym stole — recenzja fillera Smart Flamingo

Paweł Podgórski zaczyna od diagnozy rynku: z jednej strony trwa „nieustanny wyścig w stronę coraz większych, bardziej rozbudowanych i droższych produkcji – z figurkami, kampaniami oraz wielogodzinnymi rozgrywkami”, z drugiej coraz śmielej zaznacza się trend przeciwny, czyli małe, szybkie i kompaktowe gry zaprojektowane tak, by w krótkim czasie dawać maksimum satysfakcji. Przy weselnym stole od Smart Flamingo (1–2 graczy, 20 minut, 8+) jest wyraźnym przedstawicielem tego drugiego nurtu i „interesującym przykładem świadomego, oszczędnego designu”.

Motywem przewodnim jest usadzanie gości przy weselnym stole – temat, który łatwo mógłby zostać tylko humorystycznym akcentem, a tu ma realne przełożenie na rozgrywkę. Preferencje gości, relacje sąsiedzkie, konflikty i sympatie przekładają się bezpośrednio na mechanikę punktowania, więc gracz „faktycznie stara się rozwiązać problem znany z życia: jak zadowolić wszystkich, mając ograniczoną liczbę miejsc i sprzeczne oczekiwania gości”.

Mechanicznie jest to gra niezwykle prosta: w swojej turze wybieracie kartę gościa i decydujecie, gdzie przy stole ją posadzić, a symbole na karcie punktują w zależności od sąsiedztwa lub konkretnego układu. „Brzmi banalnie i w gruncie rzeczy takie właśnie jest. Jednak to właśnie ograniczenia czynią tę grę interesującą.” W wersji dwuosobowej zamienia się w subtelną rozgrywkę pozycyjną – blokowanie, przejmowanie miejsc i psucie planów drugiej strony to naturalna część zabawy, ale w formie „negatywnej interakcji w wersji soft”, dostrzegalnej i nigdy frustrującej. Jest też tryb solo, opisany nie jako dopchany na siłę dodatek, lecz pełnoprawna łamigłówka. Szatę graficzną – komiksową i minimalistyczną – stworzył Denis Mandrysz.

Regrywalność bierze się z kombinatoryki kart i zmiennego układu stołu; recenzent przyznaje wprost, że „aż chciałoby się mieć do dyspozycji więcej kart gości”, i marzy o dodatku z tradycyjnym, góralskim weselem. Nie ukrywa też głównego ograniczenia: nie znajdziecie tu rozbudowanych strategii, długofalowych planów ani wieloetapowych silników punktowych, a dla części osób będzie to wada. „Absolutnie nie jest to tytuł dla każdego. Dla wielu będzie to typowa gra na raz, choć w mojej opinii na tle konkurencji wypada bardzo rzetelnie.” Dodatkowym argumentem jest to, że całość stworzyli prawdziwi pasjonaci z niewielkiego wydawnictwa. Gości weselnych rozsadzał Paweł Podgórski.