Planeta Mepli 9/2026, strona 57
Revenant — pierwsze wrażenia z gry Portal Games
Przed pierwszym skokiem
Wszechświat się rozpada, kolejne systemy ulegają siłom Zrodzonego z Pustki, a ostatnia flota ludzkości próbuje dotrzeć do bezpiecznego sektora. „Brzmi to jak początek gry kooperacyjnej, w której wszyscy odkładają osobiste ambicje i wspólnie walczą o przetrwanie. Revenant szybko pokazuje jednak, że to błędne założenie”. Gracze są rywalizującymi admirałami, którzy muszą chronić tę samą flotę, a jednocześnie zabiegać o wpływy w Wielkich Rodach. Gra Allana Kirkeby'ego dla 1–4 osób, 90–120 minut, od 12 lat, wydana przez Portal Games.
To samodzielny tytuł osadzony w uniwersum Voidfalla, ale bez wymogu znajomości poprzednika. Zawartość niedużego pudełka zapowiada rozbudowaną grę: plansza główna, 11 planszetek, 33 dwuwarstwowe żetony statków, ponad 250 kart, około 200 żetonów, kości Szczeliny i siedem zamkniętych kopert. Za oprawę odpowiada Ian O'Toole – „mnóstwo informacji, symboli, torów i oznaczeń, ale całość pozostaje spójna wizualnie”.
Trzonem jest worker placement, tylko nieklasyczny: w ciągu czterech rund wysyłamy kapitana i kadetów na statki należące do Wielkich Rodów, więc działania na ich pokładach wiążą się z walką o wpływy. Statek może zostać uszkodzony albo zniszczony, a jego los dotyka też pozostałych graczy. Pod koniec rundy Zrodzony z Pustki atakuje; nie da się uratować wszystkich. Dwóch admirałów może więc przez pewien czas wspólnie bronić tych samych jednostek – „nie są to jednak formalne sojusze”.
Katarzyna Kukla wyruszyła „na pierwszy rekonesans” i mówi wprost, czego brakuje: indywidualnych pomocy z wyjaśnieniem oznaczeń oraz pudełka, do którego da się to wszystko spakować. Pełna recenzja ukaże się w kolejnym numerze.
- Revenant pierwsze wrażenia
- Portal Games
- uniwersum Voidfall
- Ian O'Toole
- gra dla 1-4 graczy