Planeta Mepli 9/2026, strona 79
Berdysz k10 — prototyp polskiego systemu RPG
Pierwszy rzut oka
„Są gry fabularne, które próbują zachwycić liczbą opcji. Setki stron zasad, rozbudowane systemy rozwoju postaci, dziesiątki tabel, wyjątków i modyfikatorów”. Powstający Berdysz k10, na razie jeszcze prototyp, idzie – jak określił to jego autor, Wojciech Rosiński – w przeciwnym kierunku. Mechanika pozostaje prosta, a sporo odpowiedzialności przechodzi na Kata, czyli Mistrza Gry.
Najciekawszy pomysł dotyczy obrażeń. W wielu grach utracone punkty życia są zasobem do odzyskania; Berdysz „traktuje ten proces wyjątkowo złośliwie”. Można przeżyć walkę, odzyskać Żywotność, ale wyjść z niej bez oka, bez dłoni albo z trwałą zmianą jednej z Cech. Podobnie działa mechanika umysłu. Bohaterowie „niezwykle szybko dojrzewają i uczą się życia. Tracą przy tym kończyny, poczytalność, a czasem i język”. Klasycznego rozwoju postaci tu nie ma – bohater może stać się bardziej doświadczony, czasem po prostu dziwniejszy, aż w końcu przestanie być grywalny.
Tytułowa jedna k10 obsługuje testy, obrażenia i pomniejsze losowania, a ułatwienie i utrudnienie zastępują większość modyfikatorów. „Do rozpoczęcia gry nie potrzeba całego woreczka kości – wystarczy k10 i odrobina (albo i więcej) szczęścia”. System prosty w zasadach jest trudny w konsekwencjach: gdy przegrana walka może kosztować rękę albo życie, „«bijmy się» nie zawsze jest najlepszą strategią”.
Minusem tej filozofii jest to, że nie wszystko rozpisano, szczególnie magię: „Berdysz nie jest dla osób, które oczekują, że podręcznik jednoznacznie rozstrzygnie każdą możliwą sytuację”. Skojarzenia z Warhammerem są wyraźne, ale recenzent studzi zapowiedzi „renesansu Jesiennej Gawędy”.
- Berdysz k10 prototyp
- Wojciech Rosiński
- polski system RPG
- minimalizm zasad
- Warhammer Fantasy Roleplay