Planeta Mepli 9/2026, strona 42
Klany z Bagien — recenzja gry Muduko
Jak nie utonąć i jeszcze wygrać
„Bagna raczej nie kojarzą się z miejscem, w którym ktoś chciałby budować potężny klan”. Grząski teren i wszechobecne mokradła wyglądają na przeszkodę, a jednak właśnie tu plemiona Krokodyli, Salamander, Żab i Żółwi walczą o miano najlepszego mieszkańca mokradeł. Ekonomiczno-strategiczna gra Muduko dla 2–4 graczy na 90 minut, od 12 lat, w której każdy ruch stopniowo zmienia krajobraz planszy.
W swojej turze gracz wykonuje jedną akcję: łowienie ryb, budowanie siedlisk, handel, żeglugę, świętowanie, ulepszenie żeglugi albo utworzenie miejsca kultu. Marcin Adamczyk pokazuje, jak się zazębiają. Połowy prowadzą do handlu: łódź dopływa do siedliska, gracz rozkłada ryby na sąsiadujących kafelkach i jeśli należą do rywali, zyskuje złoto, a jeśli do niego – zapunktują później, podczas świętowania. Handel „zmusza do zastanowienia się, komu właśnie robisz przysługę”.
Świętowanie jest najbardziej zdradliwą akcją: wybierasz wyspę i punktujesz za każde wypełnione siedlisko, ale przy okazji punktują też inni gracze mający tam swoje kafelki. Odpalić teraz, skoro przeciwnik sporo zyska, czy poczekać i zaryzykować, że zrobi to przed tobą? Żegluga jest przy tym „takim trochę cichym motorem całej gry”, prowadzącym do pięciu pól świątyń, każde do jednorazowego użytku.
Największą siłą jest interakcja – „a nawet śmiało można powiedzieć: negatywna interakcja”. Zastrzeżenia są konkretne: paraliż decyzyjny przy pierwszych partiach, przestoje w pełnym składzie, wycięcia na kafelki siedlisk, które „nie utrzymują ich na miejscu, przez co całość traci na estetyce”, oraz dysproporcja mocy kart wyzwań. Po partii zostaje jednak „poczucie, że nic nie dzieje się bez powodu”. Bagna plądrował Marcin Adamczyk.
- Klany z Bagien recenzja
- Muduko
- gra ekonomiczno-strategiczna
- gra dla 2-4 graczy
- gra na 90 minut