Planeta Mepli 5/2026, strona 36
Ostry dyżur: Nowy Jork — recenzja gry dedukcyjnej
Oddział ratunkowy
„Jesteś fanem medycznych seriali? Doktor House i Doktor Quinn są Ci bliscy?” – tak zaczyna się recenzja Ostrego dyżuru: Nowy Jork od Portal Games, dedukcyjnej kooperacji dla 1–4 graczy od 14 lat, na 30–60 minut. Wcielacie się w lekarza SOR-u, a cel jest jeden: pacjent musi przeżyć noc. Magdalena Solarz przyznaje, że największą przyjemność sprawiła jej rozgrywka solo – „satysfakcja z samodzielnie rozwikłanej zagadki medycznej jest naprawdę ogromna”.
W pudełku czeka sześć kopert. W pierwszej instrukcja, książeczka kodów i arkusze badań; druga to samouczek; kolejne cztery to pacjenci, uszeregowani od najłatwiejszego przypadku do najtrudniejszego. W kopercie pacjenta znajdziecie wstępny wywiad, dokumentację medyczną, karty stanu i karty fabuły, a także epilog z rozwiązaniem – do przeczytania na samym końcu.
Na diagnozę macie osiem godzin, co przekłada się na dwanaście akcji. Do wyboru jest pięć działań: wywiad z pacjentem, test, przepisanie leków, zabieg i konsultacja ze specjalistą. Trudniejsze przypadki można ciągnąć w nadgodzinach, ale każda to minus pięć punktów. Po każdych trzech akcjach aktualizuje się stan zdrowia pacjenta – i pacjent naprawdę może umrzeć.
Recenzja nie ukrywa głównej wady: tytuł „jest mało regrywalny – raz postawiona poprawna diagnoza zapada w pamięć”. W zamian dostajecie emocje, których nie daje gra rozliczana w turach, bo rozgrywka toczy się w czasie rzeczywistym: „czasem należy włączyć stoper i… naprawdę się śpieszyć!”.
- Ostry dyżur Nowy Jork recenzja
- Portal Games
- gra dedukcyjna kooperacyjna
- gra solo
- gra dla 1-4 graczy