W co graliśmy w kwietniu — stoły redakcji Planety Mepli

Stała rubryka otwierająca numer to zdjęciowy przegląd tego, co w kwietniu naprawdę leżało na redakcyjnych stołach – własne partie, sfotografowane w trakcie, z krótkim komentarzem przy każdym pudełku. Dwie strony rozłożono jak tablicę ze zdjęciami wrzuconymi na kosmiczne tło z kośćmi i rakietami, a każde ujęcie dostaje własny podpis z tytułem gry. Zanim przejdziemy do recenzji, zestawień i relacji, pokazujemy po prostu, w co gra redakcja, kiedy nikt jej o to nie prosi.

W tym miesiącu na zdjęciach trafiły się dwie skrajności. Z jednej strony Liście – „ładny i szybki filler”, w którym ogarnięcie zasad trwa parę minut, a rozgrywka niewiele dłużej. Z drugiej Nippon: Zaibatsu, „strategiczne euro o budowaniu potęgi przemysłowej w Japonii, oparte na unikalnym zarządzaniu pracownikami i bezwzględnej walce o wpływy w regionie”. Pomiędzy nimi Gutenberg, bo „czasami dobrze jest poczuć się jak w XV-wiecznej drukarni i zawalczyć o uznanie wśród pionierów drukarstwa”, oraz Takenoko ze streszczeniem, któremu trudno cokolwiek zarzucić: „Hoduj bambus, karm pandę i wygraj sprytem!”.

Dalej robi się bardziej kombinacyjnie. W Karnucie wcielamy się w druidów, którzy starają się uwarzyć jak najsilniejszy eliksir – z ostrzeżeniem, żeby uważać, co wrzucamy do kociołka. Zamek Kombo dostaje określenie „mały, ale wariat”: niewielkie pudełko skrywa zaskakująco dużo frajdy z kombinowania. Tajniacy: Powrót do Hogwartu zamieniają zaklęcia na skojarzenia, a pojedynki na tajną grę słów – w murach Hogwartu znowu dzieje się magia. Hobbit: Tam i z powrotem to z kolei klimatyczna przygoda rodem ze Śródziemia, w której przemierza się niebezpieczne szlaki, zdobywa skarby i unika pułapek.

Jest też zapowiedź: redakcja ogrywała już Pierwszego szczura w kosmosie, w którym wysyła się swoich podopiecznych na podbój innych planet w rakiecie z puszek – premiera wypada w czerwcu. To najlepszy dowód na to, po co jest ta rubryka: pokazuje tytuły, o których w magazynie przeczytacie szerzej dopiero za miesiąc albo dwa, i pozwala zobaczyć je rozłożone na stole, a nie tylko na okładce.