All In: Wizjonerzy — pokerowa karcianka o wróżeniu

„Od zarania dziejów ludzi fascynuje przyszłość” – karty tarota, szklana kula, runy, horoskopy, herbaciane fusy. All In: Wizjonerzy zamienia wróżenie w karciankę dla 2–5 graczy od 10 lat, na 30 minut, w której zbierasz najsilniejsze układy kart i walczysz z przeciwnikami o runy. Monika Stachniuk zaczyna od oprawy: grafiki wykonał Dan Gartman i zrobił to tak dobrze, że „już samo pudełko zachwyca”. Lekko geometryczne ilustracje nawiązują do eterycznych stworzeń znających przeszłość i przyszłość, a talia – choć podzielona na standardowe kolory – zamiast części z nich ma skarabeusze i gałązki.

Przygotowanie zajmuje kilka minut: układacie tor z „puzzli” (dwa przy dwóch graczach, trzy przy trzech, czterech lub pięciu – z innym elementem dla pełnego składu), tasujecie talię i rozdajecie po pięć kart, każdy dostaje żeton do obstawiania i kartę pomocy, obok toru trafiają cztery runy wspólnej puli, a na tor dwie odkryte karty. Sama gra to poker z twistem: dobieracie karty tak, by mieć najwyżej punktowany układ – od najsłabszej pary do pokera, czyli pięciu kolejnych kart w tym samym kolorze. Każda karta ma ikonki akcji, które aktywują się przy dokładaniu jej na tor: dobranie karty z zakrytego stosu (czasem nawet pięciu), wymiana karty na jedną z toru, wzięcie odkrytej karty ze stołu. Haczyk: karty układa się w dwóch rzędach, a gdy zaczynacie dokładać do drugiego, te wyżej zostają zablokowane.

Najciekawsze są dwie mechaniki wokół pokera. Faza przewidywania – gdy nie można już zagrać kart, każdy bierze drewniany żeton oka i decyduje, czy uważa, że wygrał rundę; trafne obstawienie daje runy z puli głównej i punkty za układ. Oraz tytułowe all in: pasujemy permanentnie w danej rundzie, ale dokładamy do toru dwie karty, przez co przeciwnicy mają mniej czasu na własny plan i można ich całkowicie zablokować. „Wcale nie musimy mieć dobrej ręki, żeby skorzystać z tej możliwości” – wystarczy chęć zastraszenia rywali. Blef działa podobnie: można zmusić przeciwnika, by wyjawił, ile punktów ma jego najmocniejszy układ, ale kart nie musi pokazywać, więc nigdy nie wiadomo, czy mówi prawdę.

Podsumowanie jest wypunktowane. Plusy: poker z twistem, ćwiczenie logicznego myślenia i pamięci, szybkie ustawienie rozgrywki, dobrze napisana instrukcja i przepiękna szata graficzna. Minusy równie wprost: bardzo krótka gra w dwuosobowym składzie, ograniczona skuteczność blefu i brak większej liczby wariantów urozmaicających rozgrywkę. Recenzentka zwraca też uwagę na balans – punktowanie koloru jest dość wysokie, a we dwóch „można śmiało iść w kolor i mieć pewność, że zdobędzie się sporo punktów”. Mimo to gra zostanie z nią na długo i chętnie będzie ją pokazywać znajomym. Przyszłość przepowiadała Monika Stachniuk.