Planeta Mepli 5/2026, strona 30
Echa czasu — recenzja karcianki Lucky Duck Games
Zagranie karty to dopiero początek
„W baśniowej krainie, w której o rytmie świata decydują pradawne źródła i płynąca przez nie energia, nic nie dzieje się od razu”. Echa czasu od Lucky Duck Games to karcianka dla 2–4 graczy od 12 lat, na około 45 minut, w której liczy się nie tylko to, jakie karty zagrywacie, lecz także kiedy je wprowadzicie.
Cała gra wisi na jednym pomyśle: zagranie karty nie oznacza natychmiastowego skorzystania z jej potencjału. Karta najpierw trafia na oś czasu i dopiero po odpowiednim przesunięciu staje się częścią drużyny – mechanika w karciankach stosowana bardzo rzadko. Drugim udanym elementem są źródła: karty użyte do podboju trafiają pod źródło i wzmacniają nad nim kontrolę, ale jednocześnie odbierają dostęp do własnych efektów.
Katarzyna Kukla chwali płynne tempo i to, że pierwsze ciekawe zależności pojawiają się szybko – ale z tego samego tempa robi największe zastrzeżenie. „Echa czasu dość często kończą się w momencie, gdy własny układ kart zaczyna działać naprawdę satysfakcjonująco”. Do tego dochodzi losowość dociągu, która w partiach dwuosobowych potrafi mocniej wpłynąć na przebieg rozgrywki.
Oprawa dostaje pochwały: ilustracje są ładne, komponenty solidne, a wypraska tak dopracowana, że mieszczą się w niej nawet zakoszulkowane karty – i zostaje jeszcze wolne miejsce, co recenzentka odczytuje jako pytanie o dodatek. Drobne minusy to zbyt małe znaczniki aktywacji i zbyt cienkie karty źródeł. Wniosek: to tytuł dla osób, które lubią krótsze partie i planowanie timingu; szukający klasycznego engine buildingu mogą poczuć się mniej usatysfakcjonowani.
- Echa czasu recenzja
- Lucky Duck Games
- karcianka dla 2-4 graczy
- gra na 45 minut
- mechanika osi czasu