Planeta Mepli 5/2026, strona 38
Do windy — recenzja karcianki imprezowej Muduko
Bo czekanie na swoją kolej jest przereklamowane
Adrian Gawin zaczyna od słownika fobii: klaustrofobia to lęk przed ciasnymi pomieszczeniami, a wilimusofobia (sprawdził) to lęk przed muzyką graną w supermarketach i windach. Stąd uspokojenie: „w grę Do windy od wydawnictwa Muduko możecie grać bez żadnych obaw! Nic się nie zatnie i nie urwie, nie będzie awarii… ewentualnie któryś ze współgraczy się na Was pogniewa”. To karcianka dla 2–4 graczy od 8 lat, na 20 minut.
Wybieracie kolor rodziny, którą pakujecie do wind. Na stole leżą trzy stosy kart wind, a w kolejce do każdej z nich po jednej losowej karcie osób. Do windy zmieści się konkretna liczba osób, więc im bliżej wejścia stoi nasz członek rodziny, tym lepiej – choć nie zawsze, bo wyżej punktują ci, którzy wchodzą ostatni. Kluczowa jest możliwość wcinania się w kolejkę według sztywnej hierarchii: „babcia wpycha się przed dziadka, matka przed ojca, siostra przed brata, ojciec przed babcię”.
Druga sprężyna to zasada kawiarni: gdy w kolejce znajdą się trzy osoby tego samego typu, natychmiast rezygnują z nudnego oczekiwania i ruszają na pogaduszki, a gracz, który dołożył trzecią kartę, zgarnia całą trójkę. Dobierając karty, nie trzeba brać własnego koloru – można pociągnąć kartę przeciwnika i wysłać jego brata do innej windy. „Oto jest i ona – negatywna interakcja!”.
Wykonanie dostaje pochwałę: karykaturalne wizerunki postaci sprawiają, że tytułowi nie można zarzucić nijakiego designu. Uczciwe zastrzeżenie: nie ma co liczyć na dramatyczne zwroty akcji. „Może być natomiast miłym wstępniakiem, wesołym przerywnikiem lub delikatnym rozluźniaczem po czymś bardziej ciężkostrawnym. I bardzo dobrze. Takich karcianek również potrzebujemy”.
- Do windy recenzja
- Muduko
- karcianka imprezowa
- gra dla 2-4 graczy
- gra na 20 minut