Bitwa na torty — recenzja gry kafelkowej od G3

„Załóżcie fartuszki, rozgrzewajcie piekarnik i przygotujcie się na walkę pełną smakowitych wyborów”. Bitwa na torty od G3 to gra dla 2–4 graczy na 20 minut z sugerowanym wiekiem 6+, w której cukiernicy stają do rywalizacji w wielkim turnieju dekorowania ciast. Marcin Adamczyk opisuje pierwsze wrażenie jednym obrazem: „jakbyśmy trafili do cukierni tuż przed wielkim konkursem: blaty robocze czekają, składniki przygotowane, a zegar tyka”.

Rozgrywka trwa siedem rund. Każdy dostaje kafelek początkowy, który będzie bazą tortu, planszetkę z butelkami na kostki cukru i siedem kafelków tortu stanowiących kolejne poziomy ciasta – dwa z nich odkrywa na start, resztę tworzy stos dobierania. W rundzie są trzy proste akcje, a kafelek wszyscy wybierają jednocześnie: „nie ma tu kolejności tur ani przestojów. Wszyscy pieką równolegle jak w programie kulinarnym na żywo”.

Cała taktyka mieści się w jednej decyzji, bo kafelka nie można dołożyć „na próbę”. Trzeba wyobrazić sobie, jak ułożą się kolorowe obszary i punktujące kostki cukru, i dążyć do dopasowania kolorów oraz warstw tak, by tworzyły coraz większe łączące się pola – wtedy za każdym razem jest szansa na ponowne otrzymanie kostek z już dołożonych kafelków. Zdobyte kostki rozkładacie do butelek na planszetce, przestrzegając limitów i zasad dotyczących kolorów, a po napełnieniu butelki opróżniacie ją i dobieracie odpowiedni znacznik.

Podsumowanie stawia na rodzinny stół, gdzie spotykają się gracze na różnym poziomie zaawansowania: „dzieci odnajdą się dzięki kolorowym komponentom i prostym zasadom, a dorośli dostrzegą w tym systemie coś więcej niż tylko układanie kafelków”. Recenzent chwali balans – gra nie przytłacza zasadami, ale nie jest też pustą losową zabawą – i przypomina, że tytuł nie bez przyczyny otrzymał nagrodę Kinderspiel des Jahres 2025. Na liście minusów: niekiedy frustrująca losowość kafelków, tekturowa „wypraska” i brak woreczków na komponenty oraz ograniczona głębia strategiczna. Frustracja bywa jednak krótkotrwała, „jak przy nieudanym biszkopcie, który następnym razem wyjdzie już perfekcyjnie”. Z wypiekami na twarzy kolorowy tort przygotowywał Marcin Adamczyk.