Planeta Mepli 4/2026, strona 53
Kulisy oceniania gier — jak powstają recenzje planszówek
Gdy recenzent siada do planszówki
„Recenzje gier planszowych często czytamy po to, by dowiedzieć się, czy dany tytuł ma potencjał, żeby trafić na nasz stół. Rzadziej zastanawiamy się jednak nad tym, jak powstaje sama recenzja”. Dlatego redakcja zaprosiła pięć osób, które na co dzień testują i oceniają gry, i poprosiła je o opisanie własnego warsztatu.
Monika Walczuk z kanału Yellow Player zaczyna od tego, że słowo „recenzent” bywa pejoratywne, bo taką osobę „od razu szufladkuje się jako trubadura śpiewającego pieśń pochwalną na cześć i chwałę wydawnictwa”. Jej proces: zagrać w różnym składzie, wysłuchać opinii współgraczy, robić luźne zapiski, zebrać listę słów kluczy i stanąć przed kamerą. Przypomina, że recenzja ZAWSZE jest subiektywną opinią.
Autorka profilu meeple_mi pisze wprost: „Moje recenzje nie zaczynają się od zasad gry. Zaczynają się od emocji”. Ocenia przez pryzmat doświadczenia przy stole: czy chce wrócić do gry, czy losowość wspiera decyzje, zamiast je zastępować. Jej cel to nie wyrok „to dobra gra”, ale „oto jakie doświadczenie oferuje ten tytuł – sprawdź, czy jest dla Ciebie”.
Brodaty Boardgames liczy godziny: recenzja Voidfalla wymagała 9 rozgrywek (ponad 27 godzin), a Primal: The Awakening 15 partii. Niebieska i Czerwony zaczynają od researchu na BoardGameGeek i przyznają, że przygotowanie zdjęć i tekstów to konkretne roboczogodziny. Blok zamyka autoironiczny manifest Daniela Brzosta („Nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie pisał za darmo. Czas to barter”) i zdanie podsumowujące całość: „dobra recenzja, podobnie jak dobra planszówka, nie kończy rozmowy. Ona ją dopiero zaczyna”.
- jak powstają recenzje gier planszowych
- warsztat recenzenta planszówek
- meeple_mi
- Brodaty Boardgames
- Niebieska i Czerwony
- Yellow Player