Planeta Mepli 1/2026, strona 31
Trekking przez świat — recenzja gry podróżniczej od Rebela
Podróże małe i duże
Wielka Rafa Koralowa, kolosalne rozmiary Wielkiego Kanionu, grzmot Wodospadów Wiktorii – Adrian Gawin zaczyna recenzję Trekkingu przez świat (1–5 graczy, 30–60 minut, 10+, Rebel) od wyliczenia, ile kosztowałaby prawdziwa podróż dookoła globu, i od pointy, że z pudełkiem na stole „objechanie go wzdłuż i wszerz nie powinno Wam zająć więcej niż godzinę”. Plansza przypomina mapę kuli ziemskiej, a żetony „grzecznie siedzą w specjalnym organizerze – dzięki temu nie ma obawy, że się rozpierzchną i urządzą sobie własny mikrotrekking po pudełku”.
Zasady są krótkie. Pionek wędrownika staje na jednym z lotnisk, wybieracie kartę planu podróży i wykonujecie akcje w kolejności z karty: przesuwacie ludka o jedno, dwa lub trzy pola, inkasujecie dolary i – jeśli jesteście na właściwym kontynencie – pobieracie żetony pamiątek. Potem albo bierzecie kartę wydarzenia, albo kupujecie kartę wycieczki, „zgarniając tę przygodę pozostałym graczom sprzed nosa”.
Negatywnej interakcji tu nie ma: „Nie możemy podkładać świń (albo guźców, jeśli akurat zwiedzamy Afrykę) pozostałym wędrownikom, podrzucać im do walizek nielegalnych pamiątek czy okradać z ciężko zarobionych pieniędzy”. Dochodzi tryb solo z talią wirtualnych turystów oraz dwa moduły: Lista marzeń i Podróżnicy.
Ocena jest życzliwa, ale bez złudzeń. Plusy: oprawa, krótka instrukcja, moduły (a „Lista marzeń to wręcz konieczność!”) i działający tryb solo. Minusy: „nie ma co liczyć na skoki adrenaliny – to bardziej spacer po łące niż wspinaczka górska”, a rozgrywce brakuje urozmaicenia. Autor przyznaje wprost, że grając bez Listy marzeń „miałem momentami wrażenie, że błądzę po mapie zupełnie bez planu”.
- Trekking przez świat recenzja
- Rebel
- gra rodzinna dla 1-5 graczy
- gra na 30-60 minut
- moduł Lista marzeń
- tryb solo