Planeta Mepli 1/2026, strona 48
Lokomotywa — recenzja gry z serii Między Wierszami
Czyli zabawa z Tuwimem
„Nagle – gwizd! Nagle – świst! Para – buch! Koła – w ruch!” – Magdalena Solarz otwiera recenzję cytatem z Tuwima i przypomnieniem, że o pierwszej grze z tej serii, Rzepce, magazyn pisał w piątym numerze. Lokomotywa od Naszej Księgarni (2–4 graczy, ok. 20 minut, 6+) to druga propozycja z serii „Między Wierszami”, stworzona przez ten sam duet: Przemka Wojtkowiaka i ilustratora Macieja Szymanowicza.
Cała gra opiera się na dwustronności kart: na jednej stronie widnieją wagony wraz z liczbą punktów za ładunek, na drugiej same ładunki. Budujecie pociągi przewożące towary znane z wiersza. Przygotowanie jest błyskawiczne: każdy dostaje kartę startową z lokomotywą, a do dolnej części stosu wtasowuje się cztery karty z fragmentami wiersza.
Tura składa się z trzech akcji: uzupełniacie magazyn do czterech kart, odwracacie jedną z nich na drugą stronę i wybieracie jedną kartę do swojego pociągu. Wagony dokłada się na końcu składu – „nie musicie układać ich zgodnie z treścią wiersza, a pociąg może mieć dowolną długość”. Tu leży jedyne istotne ograniczenie: ładunek można wziąć tylko wtedy, gdy jest gdzie go położyć. „Przykładowo, jeżeli w Waszych wagonach nie ma armaty, nie możecie jej zabrać z magazynu”.
Gra kończy się, gdy na stole pojawi się czwarty fragment wiersza; wtedy wspólnie z dzieckiem odczytuje się ten najbardziej znany urywek. Punktów jest sporo: za ładunki, rodzaje wagonów, chmurki, a nawet punkty pocieszenia – i właśnie to liczenie jest okazją, by maluch ćwiczył dodawanie. Podsumowanie jest jednoznaczne: gra „ma proste zasady, doskonali koncentrację uwagi i koordynację wzrokowo-ruchową oraz utrwala umiejętność liczenia”. Zostaje jedno pytanie: który wiersz Tuwima będzie następny?
- Lokomotywa gra recenzja
- Nasza Księgarnia
- seria Między Wierszami
- gra dla dzieci 6+
- gra na 20 minut
- Julian Tuwim