Planeta Mepli 1/2026, strona 43
5211 Azul Special Edition — recenzja karcianki
W karcianym rytmie
Gry z serii Azul od lat cieszą się uznaniem: „kolorowe kafelki inspirowane portugalskimi azulejos, proste zasady i satysfakcja z tworzenia wzorów”. Marcin Adamczyk przedstawia jednak zupełnie inną odsłonę – nie grę kafelkową, lecz karciankę nawiązującą do Azula wyłącznie graficznie. 5211: Azul Special Edition (2–5 graczy, 30 minut, 8+) „zachowuje wizualny urok oryginału, ale oferuje zupełnie inny rodzaj rozgrywki”.
W talii jest pięć kolorów kart o wartościach od 2 do 6 oraz specjalna karta z wizerunkiem koguta. Nazwa tłumaczy zasady: z ręki liczącej pięć kart gracze zagrywają kolejno dwie, jedną i jedną – stąd 5211. Pierwsza tura to dwie zakryte karty odkrywane jednocześnie, druga i trzecia – po jednej karcie. Po rundzie każdy ma przed sobą cztery odkryte karty, a potem następuje punktowanie.
Punktacja jest najbardziej charakterystycznym elementem i zarazem najbardziej wymagającym. Najpierw sprawdza się, czy wyłożonych kart z kogutem jest dokładnie tyle, ilu graczy plus dwie. Jeśli nie, liczy się najczęściej występujący kolor, ale z limitem: kolor, w którym łączna liczba kart jest równa lub większa od liczby graczy plus trzy, nie daje punktów. Stąd kluczowa decyzja: „Czasem opłaca się więc celowo przekraczać limit kart i nie pomagać innym, nawet jeśli oznacza to zdobycie mniejszej liczby punktów dla siebie”.
Wrażenia są jednoznaczne co do różnicy: „W Azulu spokojnie układacie mozaiki, tworząc swoją długoterminową strategię – tu rozgrywka jest jak szybka partia pokera z twistem kolorystycznym”. Minusy są równie wyraźne: „klimat Azula jest zachowany głównie w grafice, a nie w mechanice”, gra na dwie osoby jest mniej emocjonująca, a „na początku system punktacji wydaje się dość zawiły”.
- 5211 Azul Special Edition recenzja
- karcianka dla 2-5 graczy
- gra na 30 minut
- seria Azul
- gra imprezowa z blefem