Planeta Mepli 1/2026, strona 27
Knarr — recenzja karcianki wikińskiej od Red Square Games
I różne oblicza wikingów
„Wyobraźcie sobie poranek nad fiordem: mgła unosi się nad wodą, żagle lekko trzepocą, a Wy – przywódcy dzielnej grupy wikingów – stawiacie pierwsze kroki na pokładzie Waszego statku”. Tak Marcin Adamczyk wprowadza do Knarra (2–4 graczy, 30 minut, 10+), karcianki od Red Square Games, w której kompletujecie załogę, planujecie wyprawy i handlujecie.
Turę zajmuje jedna z dwóch akcji. Rekrutacja: zagrywacie kartę wikinga do swojej załogi i pobieracie wszystkie zasoby z kolumny, do której trafił wojownik. Eksploracja: wybieracie kartę krainy i opłacacie jej koszt… własną załogą, odrzucając wymaganą liczbę wikingów. Do tego żetony bransoletek jako waluta na dodatkową akcję handlu oraz opcjonalny wariant z artefaktem, który „potrafi bardzo zmienić dynamikę partii”. Gra kończy się przy 40 punktach zwycięstwa.
Mechanicznie to deckbuilding z silniczkiem: „gdy uda Wam się zebrać kilka kart wikingów w tym samym kolorze i zagracie kolejnego do tej drużyny, Wasza załoga zaczyna działać jak dobrze naoliwiony mechanizm skandynawskiego młyna”. Jest też twardy limit miejsca – gdy nie ma gdzie postawić kolejnego dobra, trzeba je zostawić: „Pełna łódź nie zawsze oznacza, że jest dobrze”. Recenzję przeplatają ramki o prawdziwych wikingach: że większość uprawiała jęczmień, żyto i owies, a bransolety dzielono na kawałki i wymieniano zamiast monet.
Wydanie jest kompaktowe – pudełko „niewiele większe od tylnej kieszeni jeansowych spodni lub sakwy wikinga”, a na kartach jest specjalny kod dla osób z problemami z odróżnianiem barw. Minusy nazwane wprost: losowość potrafi popsuć strategię, a „interakcja to bardziej podbieranie ryby z sieci niż otwarta walka”. Werdykt jest ciepły: „szybki, sprytny wyścig o chwałę”.
- Knarr recenzja
- Red Square Games
- karcianka dla 2-4 graczy
- gra na 30 minut
- deckbuilding wikingowie