Planeta Mepli 3/2025, strona 26
Nieświadomy Umysł — recenzja gry Lucky Duck Games
U wiedeńskich mistrzów
„Nieświadomy Umysł to tytuł, na który czekałem z niecierpliwością niemal od pierwszych wzmianek na Kickstarterze”. Polską wersję wydało Lucky Duck Games, autorami są Yoma, Antonio Zax, Laskas i Jonny Pac, a ilustracje stworzył duet Andrew Bosley i Vincent Dutrait. Partia dla 1–4 graczy od 12 lat trwa 60–120 minut. Pytanie postawione na wstępie brzmi: „Czy zgodnie z zapowiedziami otrzymaliśmy planszowy hit?”.
Jako członkowie Środowego Towarzystwa Psychologicznego tworzymy nowe techniki terapeutyczne i walczymy o tytuł najwybitniejszego ucznia Freuda – „a żeby zachować bystrość umysłu, będziemy potrzebować kawy. Dużo kawy”. Mechanicznie to miks: worker placement znacznikami pomysłów, set collection, rondel wglądów oraz programowanie akcji – wybierając akcję, wskazujecie też, o ile pól przesunąć kałamarz po planszetce, a tam, gdzie się zatrzyma, wykonujecie wszystkie akcje w rzędzie.
Sercem gry jest leczenie pacjentów: dobieracie kartę pacjenta, kartę traumy i dwie karty marzeń, a potem zbieracie serduszka, realizując cele. Gdy pacjent osiągnie punkt katharsis, zdejmujecie traumę i aktywujecie zdolność. Ta mechanika dostaje szczere pochwały – „bardzo przyjemna i satysfakcjonująca” – podobnie jak wykonanie: gruba tektura, przezroczyste plastikowe karty traumy, klimatyczne nadruki.
I tu przychodzą minusy. Interakcji praktycznie nie ma – pola blokujemy „trochę przy okazji, a nie intencjonalnie”. Po kilku partiach wychodzi poważniejszy mankament: każda rozgrywka wygląda niemal identycznie, bo cele są zawsze takie same, a w setupie brakuje zmiennych – „to bardzo archaiczne podejście, które nie przystoi współczesnym euraskom”. Klimat też nie dotarł. Werdykt jest jednym z ostrzejszych w magazynie: „miał być hit, a wyszła kolorowa wydmuszka”.
- Nieświadomy Umysł recenzja
- Lucky Duck Games
- Fantasia Games
- Andrew Bosley Vincent Dutrait
- gra euro dla 1-4 graczy