W co graliśmy w lipcu — stoły redakcji Planety Mepli

Stała rubryka otwierająca numer to trzystronicowy fotoprzegląd tego, co redakcja rozkładała na stołach w lipcu 2025 roku – każde zdjęcie z jednym zdaniem, które streszcza, o co w danym tytule chodzi. Zamiast oceny dostajecie tu listę tego, co naprawdę zostało zagrane, a przy okazji obraz gustu zespołu: od kościanych euro po absurdalne kosmiczne potyczki. Dziewięć tytułów, dziewięć jednozdaniowych zaproszeń – rubryka działa więc jak najkrótsza możliwa lista rekomendacji na wakacyjny wieczór.

Numer zaczyna się od Najeźdźców z Północy: „rabuj, rekrutuj i planuj jak prawdziwy Wiking. Walkirie czekają!”. Dalej rubryka rozkłada się na ciężką półkę. W Terraformacji Marsa trzeba „przekształcić czerwoną planetę w nowy dom dla ludzkości”, Endeavor: Deep Sea każe „badać głębiny oceanu i chronić jego ekosystem”, a Pax Hispanica stawia przed wyborem drogi: „służba koronie, walka o wolność czy piractwo?”. W Cykladach przyzywa się bogów i walczy o dominację w starożytnej Grecji, a w Rebirth odbudowuje się Szkocję po globalnej katastrofie jako przywódca starożytnego klanu.

Lżejszą – choć niekoniecznie spokojniejszą – część zestawu zamykają trzy tytuły. Seti okazało się grą, w której „obcy przybyli już w drugiej rundzie”, w Pojedynku o Śródziemie „siły dobra nawiązały sojusze z wszystkimi rasami”, a Cosmic Frog pozwala „pożerać światy jako między-wymiarowy żabopodobny tytan”. Ta jedna linijka mówi o rubryce więcej niż każdy wstęp: redakcja nie ogranicza się do bezpiecznych nowości.

Warto czytać tę sekcję razem z resztą numeru, bo tytuły z niej wracają na dalszych stronach. Seti otwiera poradnik o wprowadzaniu znajomych w hobby jako przykład gry, która jednocześnie wygrałaby ranking na najlepszy tytuł roku i na najgorszy tytuł na start. Endeavor: Deep Sea pojawia się kilka stron dalej jako laureat Kennerspiel des Jahres 2025, a Terraformacja Marsa trafia do geekowego horoskopu jako gra Koziorożca. Rubryka jest więc czymś więcej niż galerią zdjęć z lipca – to punkt wyjścia do całego wydania i najkrótsza odpowiedź na pytanie, czym naprawdę gra redakcja, kiedy nie musi niczego recenzować.