Za Górną Knieję! — recenzja solowej karcianki MeepleMood

Za Górną Knieję! wydana przez MeepleMood jest polską edycją gry For Northwood! A Solo Trick-Taking Game autorstwa Wilhelma Su. Przeznaczona jest wyłącznie dla jednego gracza, a partia trwa około dwudziestu minut. Pierwsze, co rzuca się w oczy, to oprawa graficzna – zwierzęta, pastelowe kolory i „ogólnie bardzo uroczy charakter” mogą sugerować lekką, niemal dziecięcą karciankę. To jednak mylące.

Do gry wystarczy talia: 32 karty dialogu, 24 karty postaci, 1 karta wizyty i 8 kart gajów, do tego broszura scenariuszy i instrukcja. Wydawca oferuje też matę, która nie jest wymagana. Przygotowanie jest szybkie i nie potrzeba wiele miejsca na stole, co razem z małym pudełkiem czyni z tytułu pozycję bardzo mobilną.

Zadaniem gracza jest zjednoczenie leśnego królestwa Górnej Kniei poprzez prowadzenie rozmów w formie lew: „w każdym gaju trzeba zdobyć ich dokładnie tyle, ile wskazuje jego numer”, a wszystko w trakcie ośmiu spotkań. Pomagają w tym czterej sojusznicy, z którymi rozpoczynamy rozgrywkę – każdy ma unikalną zdolność pozwalającą dobierać, odrzucać lub wymieniać karty. Zjednany opiekun gaju sam staje się sojusznikiem i udostępnia swoje bonusy.

Recenzent nazywa rzecz po imieniu: to bardziej łamigłówka niż klasyczna karcianka. Zarzut losowości daje się obronić, bo zdolności sojuszników pozwalają ją kontrolować. Gra „bynajmniej nie nadaje się na chwilę odpoczynku w kontekście szeroko rozumianego »odmóżdżenia«. Przeciwnie, będzie ów mózg szczególnie eksploatować”. Zastrzeżenie dotyczy wykonania: plastikowe woskowane karty bardzo łatwo się z siebie ześlizgują. O kniei opowiedział dialogujący ze zwierzętami Adam Ponikiewski.