Planszownia — klub planszówkowy na warszawskim Żoliborzu

Planszownia to klub planszówkowy działający przy Żoliborskim Domu Kultury – „otwarte, przyjazne miejsce dla wszystkich mieszkańców, którzy chcą spędzać czas przy grach, poznawać nowych ludzi i odkrywać planszowe światy”. O tym, jak z letniego cyklu spotkań wyrósł stały klub, opowiada Sebastian Kwiatek, specjalista do spraw edukacji kulturalnej w ŻDK, który po godzinach wspina się na ściankach, śpiewa karaoke i angażuje się w działania teatralne, a do planszówek najczęściej wraca przy Ziemi i Zaginionej wyspie Arnak.

Początkowo Planszownia funkcjonowała w ramach letniego cyklu „Wywczas”, obejmującego działania relaksacyjne i warsztatowe – przez pierwsze dwa miesiące, w lipcu i sierpniu, spotkania odbywały się przy Prochowni Południowej w Parku Żeromskiego. Od września klub ma stałą siedzibę w Forcie Sokolnickiego przy ul. Czarnieckiego 51. Lokalizacja okazała się dużym atutem: nieopodal są przystanki autobusowe i tramwajowe oraz stacja metra Plac Wilsona, budynek jest dostępny dla osób ze szczególnymi potrzebami, a uczestnicy mogą skorzystać ze słuchawek wyciszających, gdyby była taka potrzeba. Sam charakter miejsca – przestronny, zabytkowy obiekt – sprzyja i długim rozgrywkom, i swobodnym rozmowom.

Jednym z najważniejszych założeń klubu jest różnorodność: przy jednym stole pojawiają się wymagające gry strategiczne, przy innym lekkie tytuły towarzyskie, bo „dzięki różnorodnej kolekcji gier każdy może znaleźć coś dla siebie”. Do dyspozycji jest klubowa biblioteka planszówek, herbata, woda i drobne przekąski, a stoły i krzesła można dowolnie ustawiać i łączyć, tak by nawet najbardziej rozbudowane tytuły znalazły odpowiednie warunki. Spotkania rozpoczynają się od przygotowania naklejek z imionami – prosty, ale skuteczny sposób na przełamywanie pierwszych barier. Potem uczestnicy wspólnie wybierają gry i tworzą grupy; wiele osób przynosi własne pudełka, czym zachęca innych do poznawania nowych tytułów.

Spotkania odbywają się dwa razy w miesiącu, w wybrane piątki, trwają blisko cztery godziny i gromadzą średnio trzydziestu uczestników – głównie dorosłych, choć czasem przychodzą też rodzice z dziećmi. Nie było tak od początku: „początkowo na spotkania przychodziło zaledwie kilka osób”, a społeczność rosła z miesiąca na miesiąc. Wokół regularnych piątków wyrosły dwie dodatkowe inicjatywy: sześciogodzinne maratony planszówkowe organizowane co dwa–trzy miesiące w wybrane niedziele – w wiosennym wzięło udział blisko sześćdziesiąt osób – oraz wymiana planszówkowa, dzięki której gry stojące od dawna na półkach trafiają do nowych właścicieli bez dodatkowych kosztów.